Als je zwanger bent ben je misschien al bezig met de voorbereiding van je hond op de komst van de baby. Je denkt na over hoe het straks zal zijn, met je baby en je hond in huis.
En je wilt het goed doen.
Rustig. Veilig. Voor iedereen fijn.
Toch zie ik in de praktijk vaak dat er een paar dingen gebeuren, waardoor die voorbereiding minder goed gaat dan gehoopt.
En dat heeft vaak te maken met hoe de voorbereiding wordt aangepakt.
Ik neem je mee in 3 dingen die vaak misgaan.
1. Te laat beginnen
Veel aanstaande (groot)ouders wachten met de hond voor te bereiden tot de baby er bijna is.
Of zelfs tot daarna.
Logisch, er komt al zoveel op je af en je moet ook aan veel dingen denken.
Maar voor je hond komen er straks veel veranderingen tegelijk.
Verdeelde aandacht.
Andere routines.
Minder voorspelbaarheid.
Als je pas op het laatste moment begint, is het voor je hond vaak erg veel om te verwerken.
Door eerder te starten, kun je veranderingen rustig opbouwen. De meest geschikte periode om aan de slag te gaan is tussen de 16 en 32 weken van de zwangerschap. In deze fase heb je nog volop de tijd om je hond rustig te trainen en praktische oefeningen te doen. Je kunt eigenlijk niet vroeg genoeg beginnen!
2. Oefenen zonder duidelijke opbouw en volgorde in je training
Soms wordt er tijdens de zwangerschap juist té fanatiek geoefend met de voorbereiding van de hond op de komst van de baby.
Geluiden worden afgespeeld, spullen worden in huis gehaald of er worden nieuwe regels geïntroduceerd.
Maar de opbouw gaat te snel en de stappen zijn vaak te groot.
Voor je hond volgt alles elkaar te snel in korte tijd op, waardoor hij geen kans krijgt om er rustig op zijn tempo aan te wennen.
Wat bedoeld is als voorbereiding, kan dan juist zorgen voor spanning of onrust.
Een rustige opbouw, stap voor stap en in de juiste volgorde, helpt je hond om ontspannen aan de nieuwe toekomstige situatie te wennen.
3. Alleen naar het gedrag van je hond kijken, zonder te kijken waar het gedrag vandaan komt
Als een hond anders (dan gewenst) reageert,
wordt er vaak gekeken naar wat hij doet.
Onrust, blaffen, terugtrekken.
Maar gedrag is een signaal.
Als je alleen probeert het gedrag te veranderen,
zonder te kijken naar waar het gedrag vandaan komt, mis je een belangrijk stuk.
Juist door dat te begrijpen,
kun je je hond echt helpen.
Wat ik je vooral wil meegeven:
De voorbereiding van je hond op de komst van de baby hoeft tijdens je zwangerschap niet perfect te gaan. Maar de manier waarop je het aanpakt, maakt wél verschil.
Wil je gemakkelijk en snel zelf aan de slag? Check dan mijn Toolbox Hond & Baby. Daarin vind je handige tips, stappenplannen en checklisten waarmee je zelfstandig aan de slag kunt.
Wil je hulp bij het begeleiden van je hond tijdens je zwangerschap?
Merk je dat het gedrag van je hond lastig wordt, of wil je gewoon zeker weten dat je hem goed begeleidt richting het samenleven met een baby? Dan help ik je graag. Ik bied 1-op-1 begeleiding voor (aanstaande) ouders en hun hond. Samen kijken we wat er speelt en wat jouw hond nodig heeft in deze periode.
Neem gerust contact op of kijk verder op mijn website voor de mogelijkheden! Ik help je hier graag bij!